పాదం పయనిస్తుంది
ప్రాణం నడిపిస్తుంది
కానీ గమ్యం తెలియదు
తీరం కదలదు!!

మేఘం చెదిరిపోతుంది
జాబిలి కరిగిపోతుంది
కానీ ఆకాశం మారదు
జాబిలిని వీడదు!!

కాలాలు మారుతాయి
నేస్తాలూ మారుతారు
కానీ స్నేహం మారదు
నేస్తాన్ని మరువదు!!

-భార్గవి
15/06/12

ఆకాశం ఏంటో...
వింతగా ఉంది ఈ పూట!
నాకోసమే వెతికి
నవ్వుతున్నట్టుగా ఉంది
ఈ చుక్కల తోట!
దారి తప్పావోయి బాటసారీ... అంటే
వేలు పట్టుకుని నడిపింది నువ్వే కదా!

ఈ బాటెంట వొస్తే నీ దాహం తీరేదెలా?!
ఎదురేగే అనంతానంత
ప్రహేళికా మేఘాలు నన్ను ముంచెత్తినా
వసంతాలు, గ్రీష్మాలూ
నన్ను దాటెళ్లి పోయినా...
ముళ్ళ దారి వెంట చీకటి ప్రయాణం
ఎన్నాళ్లని సాగించను చెప్పు...
ఎడారైన ఎదలో
నవ్వుల వర్షం కురిసి
ప్రేమ సంద్రంలా మార్చేస్తావు మది
మరు క్షణంలో మర్చిపోవటం నేర్పించి
ఆవిరి చేస్తావు ఆశల్ని...
నీ పిలుపుకోసం ఇంకా ఈ బురదగుంటలోనే
చితికిపోయిన మనసు మజిలీ
చితి కి పోయే వరకూ ముందుకో, వెనక్కో
సాగుతూనే ఉంటుంది పాదం!
నాకు తెలుసు!
నా దారినే ఎదురొస్తావని
దరి చేరడానికో, కడతేర్చడానికో...
ఈ దిక్కు తోచని స్థితిలో
నీకోసమే కాదా అన్వేషణ...

~ భార్గవి
17/01/14

కళ్ళలో నీళ్లు ఇంకిపోలేదు కానీ
బాధే బతుక్కి వెగటైపోయింది!
నవ్వాలనుంది కొన్నాళ్ళు...
నవ్వు కూడా నన్ను చూసి విస్తుపోయేలా...
గుండె రాటుదేలిపోయిందనుకుని
నవ్వుకుంటున్నానిప్పుడు...
అయినా...
ఓటమి ఓదార్చినంతగా
గెలుపు వెన్నుతట్టలేదు నన్ను!
ఇప్పటికైనా తెలిసింది ఒకటే నిజం!
నాకోసం నేను ఆనందించడం కంటే
ఒకరి సంతోషం కోసం పడే
బాధే తృప్తినిస్తుంది నాకు...!!

~భార్గవి
17/01/14

గుప్పిట నిండా ఆశలు 
పోగేసుకు వచ్చి 
నీ చేతుల్లో పోసి 
ఖాళీ అయిపోయా...!
కలను, ఇలను చీల్చే 
అడ్డుగోడ మీద భ్రమలా...
మిగిలిపోయా...!
ఎందుకొచ్చావ్ మళ్లీ...?
ఎద గిల్లిపోతావ్!
క్షణం కుదురుగా ఉండనీవు
వెంటాడకలా... నీడలా...
విసిగి వేసారిపోయా...
ఈ చీకటి క్షణాలు వదిలేసి
నల్లటి నీడలు దాటేసి
వెళ్ళిపోదాంరా అలా వెన్నెల్లోకి...!!
27/12/13

ఏకాకి  గుండె లోతులెపుడూ 

తవ్విపోయలేని శూన్యమే...!!

~ భార్గవి

27/12/13

భార్గవి/ నవ్వింది నా మనసు!

నల్లటి రాతిరి పొడిని రాసుకుని
ఎన్నాళ్ళకూ ఎలిసిపోని ఎన్నెల
మనసు నింపి దాచుకుని
వేదనొకటే తెలిసిన గుండె ఇది

నవ్వింది! నా మనసు
వెర్రి నవ్వొకటి!!

పరదా చాటున
పరిచయం లేని దేహం
పరాయి కాదు నీకే రాత్రీ...!
ఎప్పటికీ ఎవరూ
చెరపలేని తెల్లకాగితానివి
తప్పులన్నీ తుడిచేసే
చీకటి నీడల్లో వెలయాలివి!!
అడుగు దూరంలో ఉంటావు
అందుకోలేను ఏనాడూ
అడగనీవు ఒకమాట!

చీకటి కౌగిట్లో చిక్కుకుని
కనుపాపలన్నీ ఉరిపోసుకుంటూ
ఒక్కొక్కటీ నీ ఊపిరితో
రాలిపోతున్నపుడు
మాటలు పెగలక నే
గొంతు నులుముకుని
శోకాన్ని దిగమింగుతుంటే
విందైన మాటల్లో నువ్
లోకాన్నే ఒంటరిగా విసిరేస్తున్నపుడు
నవ్వింది! నా మనసు
వెర్రి నవ్వొకటి!!

చిరిగిపోయిన బ్రతుకు
మడతపెట్టి దాచి
సీల ఊడిన బండిని
చీకటితో బిగించి
పరుచుకున్న దారి
పల్లేరులని తెలిసి
భారంగా నిన్ను నువ్వు
ఈడ్చుకుంటున్నపుడు...
నవ్వింది! నా మనసు
వెర్రి నవ్వొకటి!!

27/12/13

ప్రేమ, పాశాల కోసం పగిలిన గుండె
వేయిసార్లు చేతపుచ్చుకుని
అతికించుకుంటాం!
వేయిన్నొక్కసారి పగలలేని
రాయి అయిపోతుంది!
ఇంక ఏ పెను రక్త ప్రవాహాలూ
పెకల్చలేని పాశానమైపోతుంది!
చిరుగులు పడ్డ గుండె
ఇక స్పందనకు చలించదు
అతుకులు పడ్డ గూడు
భావాలనూ స్పృశించలేదు!
అప్పుడే ఈ శరీరాన్ని
మనిషిగా గుర్తిస్తారు!
కానీ...
నేనెప్పటికీ మనిషిని కాలేను!