మధుర భావనలు

Friday, 2 November 2018

జోల పాట కోసం నిద్దురయ్యే కళ్ళు
ఎదో సాయంకాలం స్తంభించిన మెదడులో
కదల లేని దేహాన్ని తాకే ఆవిరిలో
గతాల్లోంచి కొట్టుకొచ్చిన మాట
"నూరేళ్ళ సహవాసం"
తల విదిలించి కొట్టేసి తిరిగి పేర్చుతావ్
ఇప్పుడది "ఆరేళ్ళ సహవాసం"
నీకు తెలియని నిజమై
నా కళ్లలో మెస్సేజ్ లా బ్లింక్ అవుతుంది
తలుపు మూసేసి
నడుస్తున్న గడియారంలో బ్యాటరీ తీసేసి
రాయని కాగితం చివర పుల్ స్టాప్ పెట్టి
నిట్టూర్పు తో వాలిన కళ్ళు ఓ చూపు విసురుతాయ్
ఆ ప్రకంపనతో నీకు గ్రీన్ సిగ్నల్ పడుతుంది
చిరునవ్వుతో పుల్ స్టాప్ చెరిపేసి
తెల్ల కాగితం పై కవితలు చదవడానికి ముంగిట్లో వాలతావ్!
కానీ నీకు తెలియదు
ఆకాశం మెహేంది పెట్టుకుని పోయిందని
తప్పి పోయిన పగలుకు కాలం విరిగిందని
సీకటి తో మంతనాలు ఎన్నాళ్ళు చేస్తావో....
ఎడతెగని బంధమై ఎదురు చూస్తావో
ఎడబాటే బాటై సాగిపోతావో
బ్లాక్ హోల్ పడిపోయిన మనసుకు వెతుక్కుంటావ్
అప్పటిదాకా నీ పిలుపే మేలుకొలుపవ్వాలని
నీ రెప్పల్లో నిద్దరయ్యే నేను!!
-భార్గవి
01/11/18

పొద్దు పొద్దున్న పొగ మంచు అలికిన ఆకిట్ల
ఆవు కాడికి దూడనిడిసినట్టు...
నలుగు పెట్టి లాల పోస్తున్న అమ్మ తెలిసినట్టు
నిన్ను చూసి నే నవ్వుకుంటాను!
నీ గుండె పిలిసినట్టు
కృష్ణ పక్షం లో సందమావ మూతి ముడిసినట్టు
లేగ దూడ పాలు కుడిసిన సద్దుకు
పాణం గుండెనిడిసి గుప్పిట్లో ముడుసుకున్నట్టు
గుడిసెంతా కళ్ళు సేసుకుని
పున్నమి కురిసినట్టు
పందిరి మీద సిందులేస్తున్న మల్లి విరిసినట్టు
రేతిరంతా రేపు లేనట్టు మురిసినట్టు
మల్లె గాలి ముసిరినట్టు...
నిన్ను చూసి నే నవ్వుకుంటాను
ఒడిసిపట్టిన మెడ సుట్టూ
మడిసి పెట్టిన నీ చేతి కింద
నలుగుతున్న నా సెవుల్లో
గడుసు గుండెతో సిటికేలేత్తావు
మసక తుడిసిన గతం లో మసిని మరిసినట్టు
పడుసు కళ్ళిపుడు తడిసినట్టు
కునుకు కాటుక తీసి నీ బుగ్గ సుక్క పెట్టి
నిన్ను చూసి నే నవ్వుకుంటాను!
-భార్గవి
2/11/18

ఎక్కిలి నవ్వులు
ఎలితి మాటలు
ఎటకారాలు వద్దు...
ఎన్ని ఏషాలు అద్దు
ఏడుపే వచ్చి రుద్దు
ముసుగు మడుసులు రద్దు!
ఎన్నెలొచ్చినా
ఎండ కాసినా
ఇది ఏకాకి పయనం లెద్దూ!
ఎందాక ఈ మజిలీ గడిత్తే సాలు పొద్దు

Saturday, 11 August 2018

చందమామ ముక్కను వెన్నెల్లో నంజుకు తిన్న
ఆకాశంలా సుషుప్తావస్థ లో ఉన్న నాకు
మునువు జన్మలో తప్పిపోయిన నీ కల...
హఠాత్తుగా నిద్రలేచి ఎప్పుడో ఎగిరిపోయిన మనసుకోసం
అద్దంలో వెతుకుతాను
మోడువారిన అడవిలో ఎండుటాకుల్లో
పూలకోసం వెతుకుతాను...
ఇన్నాళ్లు మౌనం మింగి కోమాలో ఉన్న మాటలన్నీ
పెదాలు విరుచుకుని దూకేస్తాయ్.
ఒక్కోమాట నాదికాక ఏ గుండె తీరానికో చెందినవని
తెలుసుకుని వేషం మార్చి
జ్ఞాపకాల ముసుగేస్తాయ్!
పూర్తిగా జ్ఞాపకాల రెక్కలు తెగిపోయాక
చివరి ప్రేమ చుక్క రక్తంలా ఇగిరిపోయాక
కాలానికి వంతెన కట్టి కొత్త రంగుల వసంతమై కురుస్తావ్
పరిచయాల మత్తు జల్లుతావ్
చెదిరిన స్వప్నానివో.. చేరిన గమ్యానివో...
ఎవరిచ్చారని హక్కు?
ఎదలో నూరేళ్లవరకు...!
-భార్గవి
11/08/18

Wednesday, 17 August 2016

ఈ తనువుదే ప్రయాణం

పల్లేరులమీద పడకలా

పన్నీటి జలకంలా

పగిలిపోయిన పీడకలలా

గుచ్చుకునే గుర్తులా

కాల్చేసే కన్నీరులా

నవ్వే నువ్వులా

నలిగిన నేనులా

మరపురాని

మళ్ళి రాని

కాలంలా

మానిపోయిన గాయంలా

ఎగిరిపోయిన స్పర్శలా

ఎటూ దారి దొరకని ఎడారిలో

ఎడతెగని ప్రయాణం!!

భార్గవి 18/08/16

Saturday, 30 July 2016

భార్గవి/30/07/16

నీ నవ్వుతో తీరిపోయే నొప్పికి
విరహం చేసిన గాయమేమిటో
బదులు రాని ప్రశ్నను మోయడం
ఎంత బరువో నీకేం తెల్సు
అంతరాంతరాల్లో నిర్లిప్తమై
వేల కాంతి యుగాలనుండి నిరీక్షిస్తున్న
కడలి నిద్రలేస్తుంది
నీ కౌగిలికోసం చాచిన చేతులతో
గడ్డకట్టుకుపోతుందలాగే...
ఉదయరవిచంద్రిక మోహనలో
తొంగి చూసినట్టు
కాసేపు ఉరుముతావ్
కాసేపు మెరుస్తావ్
చల్లగా కురుస్తావ్
వేయి వేణువుల స్వరాలు దాచుకుని
నిశ్శబ్ద గీతమొకటే పాడుతుంటావ్
కలవలేవన్న ఆలోచనతోనే
శిలైపోతుందీ అల
విడిగా లేమంటావ్, విడిపోలేమంటావ్
నీలంగా, నిశ్చలంగా నవ్వుతూ ఉంటావ్
నీకోసం దాచిన ముత్యాలిక బయటికి రావు!
నిన్ను పొందే ఆరాటంలో నేను మాత్రం
కరుగుతూ విరుగుతూ
సుడులు తిరుగుతుంటాను
ఎన్ని తుఫాన్లు, సునామీలు చుసినా
నన్ను చూస్తూ.....
నాకోసం ఉంటావు!
ఆవిరైపోయే క్షణాన గుండెలో దాచుకోవడానికి ఆకాశమై...

Friday, 8 July 2016

నిన్ను చూసిన క్షణమేగా తెల్సింది
నా ఇన్నాళ్ల లోటు తీరిపోయిందని...
ఆ ఒక్క నవ్వు చాలదా...
వేల క్షణాల నిరీక్షణంతా మరచి
నీలోనే మైమరచిపోవడానికి...
నీ గుండె సవ్వడి వినేంత దూరంలో లేకపోయినా
నా మనసు సందడి నిరాకకోసమే అని
తెలిసినా తెలియనట్టుంటావు
ముద్దుగా పిలిచినా బెట్టు చేస్తావోయ్
ముద్దపప్పూ....

రెండైనా ఒకటే

ఒకే నీరు
చినుకులా
వరదలా
ఒకే నిజం
జ్ఞాపకం లా
కలలా
ఒకే రోజు
పగలులా రాత్రిలా
ఒకే మౌనం
శబ్దంలా
నిశ్శబ్దంలా
ఒకే మనిషి
నవ్వులా ఏడుపులా
ఒకే రంగు
నలుపులా, తెలుపులా
ఒకే ఆకాశం
విరగబూసిన వెన్నెల్లా
విరిగిపోయిన ఆశల్లా
ఒకేమేఘం
పగలబడినవ్వే మబ్బు చినుకుల్లా
పగిలిపోయిన మబ్బు వర్షంలా
ఒకే అవ్వ
అనుభవ పాఠంలా
అనవసర వస్తువులా

ఒకే జీవితం
నేనులా...
మనంలా...!!

Thursday, 7 July 2016

థాంక్స్ నాన్నా!!
ఆరేళ్లప్పుడు అడగ్గానే
పట్టీలు కొనిపెట్టినందుకు
పుట్టినరోజు నాడు టీవీ కావాలని మారాం చేస్తే
గారాలు చేసి రాత్రికి రాత్రి టీవీ తెచ్చేసినందుకు !

అష్ఠ లక్ష్మినే అష్ఠ దరిద్రం అయినందుకు
ఆడపిల్లనై నీ ఆశల్ని చంపినందుకు,
పదో తరగతిలో పుస్తకాలకోసం అర్థరాత్రిదాకా
నీ కాళ్ళు పట్టుకుని బ్రతిమాలినందుకు,
నాకో మంచి భవిష్యత్తు ఇవ్వమని
అడగలేని నా నిస్సహాయతకు,
రోజూ సరదాగా తాగేసి, వచ్చిందంతా తగలేసి
ఒళ్ళు తెలియని మత్తులో ఒంటిగంటకు వచ్చినా
శనిలా ఎదురొచ్చి వేడి వేడి అన్నం
తినిపించా చూడు అందుకు,
కారం ఎక్కువైందని తినే కంచాన్ని
తలకేసి కొట్టావు చూడు ఆ నీ మమకారానికి,

మూడేళ్ళుగా బకాయిపడ్డ ఫీజుకోసం
ఎండలో కాళ్ళకు చెప్పులు లేకుండా
వెలివేసిన స్కూల్ నుండి ఇంటికీ, నీ ఆఫీసుకి
దూరమెంతో కొలవడం నేర్పినందుకు,
తిండి దండగని ఒళ్ళంతా వాతలు తేలేలా
కొట్టిన బెల్టు చేవలేక తెగిపడితే
కొత్త బెల్టు కొనివ్వలేకపోయానే అందుకు,
అన్నిటికి మించి
ఎగ్జామ్ ఫీజు కోసం ఆకలి చూపులకు
ఎరగా వేసావే ఆ రాత్రి అందుకు,
నరకాసురుని చంపారని అందరూ
దీపాల పండగ చేసుకుంటుంటే
నీ చేతుల్లో పడి నలిగిపోనందుకు
నట్టింట్లో దీపానికి నన్ను ఆహుతి చేద్దామనుకున్నవే
అందుకు,

చిరిగిన బట్టలతో' నలుగురి కళ్ళు వెంటాడుతుంటే
కంట్లో నీళ్లు కూడా జరానివ్వకుండా
పరిగెత్తిన క్షణాలకు,
ఏ ఒంటరి మేఘమైనా నాతోపాటు ఏడవకపోతుందాని
ఆకాశంలో చూపులు నాటేసి ఎదురుచూసినందుకు,
అంత చూస్తూ కూడా గొంతు పెగలని అమ్మకంటే
ఆ ఇంటి గోడకే తెల్సు నా గోడంతా
గుండె పగిలేలా ఏడ్చిన నిద్రలేని రాత్రులకు
చావుకెదురెళ్ళిన రోజులకు
నన్ను చచ్చేలా బ్రతికించిన
నువ్విచ్చిన క్షణక్షణ మరణాలకు,
అన్నీ నాకే ఇచ్చేసి నువ్ మాత్రం
ఇంకా హ్యాపీగా బ్రతికేస్తున్నావే అందుకే

హ్యాపీ బర్త్ డే టు యూ నాన్నా...

భార్గవి/ 8/7/16

Saturday, 2 July 2016

భార్గవి/ 01/06/16

నిద్రలేవగానే పక్కబట్టల్లో పడిపోయిన
కలలు వెతుక్కోవడానికే అరగంట పడుతుంది.
ఆలోచనలెంత దులిపినా ఒక్క కలా దొరకదే!?
ఫ్రిజ్ లో కూరగాయలు తీస్తుంటే
చల్లగా నీ ఊపిరి తగిలింది
నువ్వెప్పుడు దురావబ్బా ఫ్రిజ్ లో...?!
డీప్ ఫ్రిజ్ లో కూడా లేవే?
నీ బుగ్గలు చూస్తూ టమాటాలు కట్ చేస్తున్నా
నొప్పి పుట్టాక కానీ తెలీలేదు అది వేలని
నువ్ ముద్దాడిన వేలేనని బుజ్జగిస్తున్నా వినదే
నెత్తురెంత కార్చినా ఊరడించడానికిలేవని చెప్పా
అయినా వినదే
కూరలో కరివేపాకులా తీసిపడేస్తానంటావ్
బేసిక్ గా హైట్ కైనా, హెల్త్ కైనా
మంచిదని పెట్టుకుంటే
పెరట్లో కరివేపాకు చెట్టులా నిల్చునే ఉంటావ్ ఎప్పుడూ
చెట్టుగాలి తాకినప్పుడల్లా నువ్వొచ్చావని
పెరటి తలుపు తీసి వెతుకుతున్నా
ఒంట్లో ప్రాణం లేనట్టు ఏంటా ఉతకటం అంటావేగాని
నీ బట్టలక్కూడా గాయం కావద్దని
ఆ సుకుమారం అని తెలీదు నీకు
నీరెండలో మంచమేస్కుని పనసతొనలు
తింటూ కూర్చున్నా నీ పల్లే గుర్తొస్తాయి
అవును మరి అందమైన పలువరసా అది?
పడుకుంటే పగలంతా నీతో గడిపిన
నిమిషాలే కలలవుతాయ్
చక్కిలిగింతలు పెట్టిలేపుతాయ్
చెప్పులేసుకుంటే నీతో నడుస్తున్నట్టు
స్నానం చేస్తే నీళ్ళై తడుపుతున్నట్టూ
జడవేస్కుంటే నీకోసం ఎదురు చూస్తున్నట్టూ
తింటే నువ్ నాలో బ్రతుకుతున్నట్టూ
ఎవరితో ఏం మాట్లాడినా పక్కనే ఉండి వింటున్నట్టూ
కొంటెపనులు చేస్తే నెత్తిమీద మొట్టుతున్నట్టు
అంతా నువ్వైపోయాక
నాలో నువ్ నిండిపోయాక, నాపేరునే మర్చిపోయాక
నువ్వు నిజమై ఒకరోజు కళ్ళముందు చేరినా
వచ్చానని చెప్పి బుగ్గ గిల్లినా భ్రమే అనుకుంటాను
గిలిగింత పెట్టినట్టు వెర్రినవ్వు నవ్వుతాను!

Thursday, 30 June 2016

భార్గవి/30/06/2016

నీ మౌనంలోనే నిద్రిస్తోందా లోకమంతా...
అన్నివైపులా ఒంటరితనమే కురుస్తోందే...
గుండె సడి ఇంత భయంకరమైనదా...
ఓ నిమిషంపాటు నిశ్శబ్దం
నిర్ణయిస్తుందా కాలగతిని?!
రాలిపోయేదంతా రాత్రే కాదు
నా కన్నుల్లో నిను దూరం చేసే
ఈ ప్రయాణం కూడా...
ఈ క్షణాన నేనో మైనపుబొమ్మలా
స్తంభించిన ఆలోచనలతో
లోలోపలే కరిగిపోవడమే తెలుస్తోంది నాకు!
ఛిద్రమౌతున్న ప్రాణాన్ని జారిపోకుండా\
కరిగే కాలాన్ని లెక్కించుకునే
రాకాసి గుండెను మోస్తూ
పెరిగే దూరమంతా కొలుస్తున్న
నీ జ్ఞాపకాలను వదిలేస్తూ
నిన్ను వినలేని నిశ్శబ్దమంత దూరం నాప్రయాణం!!

Thursday, 9 June 2016

భార్గవి/ 09/06/16

చీకట్లో ఇంకిపోయిన ఆకాశంలాంటి మనిషి
గుబులు పరుచుకునే వేళ ప్రయాణం కడుతుంది
ఏ ఆడంబరము లేదు
గాజుకళ్ళలో పొంగుకొచ్చే గతం తప్ప!
నవ్వు రేఖ కూడా విస్తుపోయి చూస్తుంది వెక్కిలిగా
అభిమానం పువ్వొకటి సింగారించుకుంటుంది
చిల్లులు పడ్డ చీరలాంటి ప్రాణమొకటే చుట్టుకుంది
చూపు చివర అంచులెనక వదిలేస్తుందది కూడా...

కన్నప్రేమంటే పీఢకలలో
ప్రేతాత్మల ఘోశంటుంది
పాడుబడ్డ గూడులో ఉండలేనని పొగరు దానికి
ఎడతెరిపిలేని వర్షంలోనే గుమ్మందాటి నడిచింది
గొడుగు పట్టిన చేయి విధిలించుకుని వస్తుంది
ఈదురుగాలులతోనే గుండె
అవధులు లేని పరుగుతీస్తుంది
దిగులుపడే మబ్బుకేసి చేయిచాచి చూస్తుంది
కురవని మేఘంకోసం ఎదురుచూస్తానంటుంది
కాలం దాటి వెళ్లిపోయిన గుర్తుకూడా ఎరుగదు

Monday, 6 June 2016

అయితే
అంతా కలేనంటావ్...
అవునులే...
కరిగిపోయిందంతా కాలమేగా!
అన్ని లక్షల క్షణాల ఎదురుచూపులన్నీ
ఎదుటపడి పలకరింపులై ముసురుకున్నప్పుడు
మాటలన్నీ పగిలిపోయి
మౌనం మాత్రమే పూసిందే పెదాలపై
ఎదురెదురుగా కూర్చుని
టీతోనో, కాఫీతోనో ముచ్చాట్లాడుతూ
చుట్టూ సొసైటీ, డిగ్నిటీ, ఇగో,
ఇంఫిరియరిటి, ఇన్సెక్యురిటి ఫీలింగ్స్
ఇంతకుమించి భయమో, బిడియమో
బురఖా వేస్కుని
నామమాత్రపు మాటలు
బావున్నావా? టైం ఎంతైంది? ఎప్పుడొచ్చావ్?
ఇంకా ఏమ్ పనిమీద...?
ohh good!, ohh sad!, OMG
ఇంకా...?!
చెప్పాలి...
మళ్ళి కలుద్దామ్...!!?
okay...
అంతకుమించి గొంతు పెగలదే..?
కళ్ళు వద్దన్నా, కాళ్ళు నడవనన్నా
ఎవరి దారిలో వాళ్ళుగా మనలోకంలో మనం
పొద్దున్నే యధావిధిగా టెక్నాలజీ కలిపేస్తుంది

గుడ్ మార్నింగ్, తిన్నావా?
ట్రాఫిక్, వర్క్, బాస్, లంచ్ బాక్స్
నిన్న అలా మాట్లాడావ్, అంతలోనే వెళ్పోయావ్!
ఆ డ్రెస్ వేస్కొచ్చావ్, ఇలా మాట్లాడావ్, అలా చేసావ్
పలకరింపులు, పంచుకోవడాలు,
నవ్వులు, ఏడ్పులు, అలకలు
అన్నీ షరా మామూలే!
ఎప్పటికీ విడిపోలేని, కలవలేని
విడి విడిగానే కలిసుండే రైలుపట్టాల్లా, నింగీ నేలలా,

నే పీల్చే గాలి నీ ఊపిరవుతుందనుకుంటూ
నే నడిచే దారే నీ అడుగులు పడతాయనుకుంటూ
ఆకాశంలో చందమామను చెరో వైపూ
కలిసే చూస్తున్నామని భ్రమపడుతూ
బ్రతికేస్తూనే ఉంటాం!
స్నేహం, ప్రేమ, అనురాగం, అభిమానం,
ఏదైనా కావచ్చు, ఏదీ కాకపోనూవచ్చు!
అంతేనంటావా?!
ఆఖరి మజిలీ వరకూ తోడుగానే ఉంటావా?!
ఏదో దారిలో నువ్వూ నడుస్తూనే ఉంటావని
నేనూ సాగిపోతుంటా ఇలాగే...

కానీ మళ్లీ ఎప్పుడు కలుద్దాం అని అడగకే...
అంతేనా...

Wednesday, 13 April 2016

భార్గవి/ 13/04/2016

కాలం అడుగేయకముందే కూలిపోయింది వంతెన...
ఏ జ్ఞాపకమో లోయల్లో పడి పగిలిపోయింది
కాలం కూడా అదే మస్తిష్కంలో దూకింది
వెనకడుగేయలేదు!
ముందుకు దారి చేసుకోనూలేదు!

భ్రమలన్నీ లావాలా పొంగుతున్నాయ్
ఉబికివచ్చే సెగ ఉనికిని మింగేస్తుంటే
ఆవిరులన్నీ పేలి ఉషోదయం చేరుతాయ్...
సూర్యుడేమో నక్కి నక్కి నడిరాతిరి చూస్తాడు
నిద్రలేని కన్నుల్లో మంచు ముక్కలౌతాడు!
కాలం నాలో ఆగిపోయాక ఏ ఉదయం రాగలడు సూరీడు?!!
మబ్బు పట్టిన అకాశంలా అలోచన మాత్రం పారుతోంది

తిరుగులేని జీవితంలో...
వెలుగులేని జీవనంలో...
మోగలేని నా మౌనంలో...
ఆలోచనలో వెలిగే రంగులు చూసి
చిందులేసే కనులేవైనా...
మబ్బుకోసి దోసెడు తడి నింపుకోలేవా...?!!

Thursday, 28 January 2016

అమావాస్య అర్థరాత్రి
అథ:పాతాళాన్ని తోలిచేందుకు
అంతరాత్మ పొలిమేరల్లోనే తచ్చాడుతుంటాడు
ఆలోచనలకు చీకటి గంతలు కట్టి
ఊహల లాంతరుతో
బయలుదేరాడు...
హృదయ తీరానికి!

ఒకనాటి ప్రేయసి వదిలెల్లిన
అడుగుజాడలను
చూపులతోనే హత్తుకుంటాడు
కంటి చివరే సగం జారిన
మంచు కత్తులతో
కూడదీసుకుంటాడు ఆ మట్టిని
అక్కడే రాలిపోయిన
స్పర్శలకోసం తపన వాడిది!
తడారిన గుండెలోతుల్లో
చెలి వెచ్చని నవ్వుల తేమ
ఇంకా ఉండే ఉంటుందని
తవ్విపోసుకుంటున్నాడు!

ఆ మట్టి మిగుల్చుకుంటావా?! అంటాన్నేను

ప్రతి రాత్రీ వాడి దారంట
పలుకరిస్తూ పోయే దుఃఖాన్ని నేను
వాడి గాయాన్ని వాడై తవ్వుకున్నాడు
వాడిలో వాడే సమాధైపోతూ
చీకటి చినుకులా పలుకరించిన నన్ను
సంద్రంలా నింపుకున్నాడు!
అంతులేని శూన్యాన్నైనా
జాలిగా వెతుక్కుంటే ఒడి చేర్చుకుని
జోలపాడటమే తెలుసు నాకు!
వెంట తెచ్చుకున్న
లాంతరు కూడా ఆర్పేసి
ఫక్కుమని ఓనవ్వు విసిరి
మట్టి కప్పుకు నిదరోతానంటాడు!
ఆణువణువూ చీకటి నింపుకుంటూ కలలై
మృత్యు కౌగిలిలో తలవాల్చుకుంటున్నాడు

Monday, 18 May 2015

నిజాలు సూదిలా గుచ్చినా బంధాలను కలుపుకుపోతాయి
అబద్దాలు కత్తెరలా పరిస్థితులతోపాటు బంధాలను కూడా కత్తిరించేస్తాయి!

Tuesday, 7 October 2014

వెళ్తున్నా...!

ఎక్కడి వరకు?
పగటికి పరదా వేసి
చీకటికి ముసుగు తొడిగేసి
ఏకాంతంలో మునిగే వరకూ...
శ్వాసల యుద్ధం ముగిసేవరకూ...

ఎందుకు?
కత్తుల వర్షంలో తడవలేక...
నెత్తుటి దారుల్లో నడవలేక...
నవ్వులు రాలే చోట
నన్ను ఆరబొసుకోవడానికి!!

తోడు మరి??

నాతోపాటు కరిగిపోని జ్ఞాపకాలూ
కొన్ని నవ్వులు, కొన్ని ఏడ్పులు!

వాళ్ళ మాటల్లో సూదులింకా
మిగిలిపోయాయని గొడవ చేస్తున్నారు!

నాలుక చివర గుచ్చుకుని
నాకు దారి వదలమని చెప్పు!

- భార్గవి
7/10/14

Tuesday, 23 September 2014

అడగాలని ఉంది ఒక్కమాట!

అమ్మా...!
అడగాలనుంది ఒక్క మాట!
అమ్మతనమంటే ఇదేనా...?!
అమ్మంటే అనురాగ దేవత
ఆప్యాయత ప్రతిరూపం అని
బల్లో, గుళ్ళో చెప్థారట
మరి ఏఒడి పంచుకుంటుందో
హామీ ఎవరూ ఇవ్వటంలేదేంటమ్మా?
ఎందుకంత ప్రేమమ్మా నామీద
ఒల్లో చేరకముందే
గర్భ గుల్లోంచి వెలివేస్తున్నావు నన్ను
దేహపు దాహం తీర్చుకోవడానికి
పసిమొగ్గల్లో కూడా
మకరందం వెతికే
మదమెక్కిన జోరు తుమ్మెదలున్న ఈ తోటలో
పూవునై నేను పరిమళించలేనని
మొగ్గగానే తుంచేస్తున్నావా అమ్మా?

నా గుండె చప్పుడు వినమనే మాట
ఏ ఒక్కనాడైనా
నీ చెవినేయగలిగానా?!
నా భావాలు నాలోనే
నిక్షిప్తం చేసుకుని నిర్లిప్తంగా
చూస్తుండిపోయాను కానీ...
నీ కడుపులోనే
కరిగి కరిగి చిద్రమవుతున్న
నా రక్తపు ధారల వాసన
శ్వాస తీసుకుంటూ
నాన్నకెందుకో అంత
స్వాంతన చేకూరుతుంది
అడగాలని ఉంది ఒక్కమాట
అమ్మతనం అంటే ఇదేనా?!

పగిలిన నా గుండె నెత్తురు
నీకంటనే జరుతోందమ్మా...!

నే దాటలేని చూపొకటి విసురుతూ
వేసుకుంటావు రెప్పల తలుపులు
అనురాగానికై పరితపించే నేను
గుమ్మం బయటే చూపుల
నెగళ్ళు పాతుకుని వేచి చూస్తాను!

దేహమడిగిన ప్రశ్నకు
సందేహం లేకుండానే
సమాధానం చెప్పావేమో!
మరి నా చూపుల్లోని
ప్రశ్న కూడా తెలుసుకుని
నువ్వే అడుగుతావా అమ్మా!

ఆడపిల్లనైన పాపానికి
పుట్టకముందే
పుట్టెడు మట్టితో
కప్పెట్టాలనుకుంటున్నారు
అమ్మతనం అంటే ఇదేనా అమ్మా?!
అడగాలని ఉంది ఒక్కమాట!
సమాధానం చెప్పమ్మా...!!
............................................................................................................................................................