రాలిపోతాను

కవి

Nuvve!

you-me

నువ్వు - నేను 

Raghuraamaa!

Raghurama!

Nithya kalyanam - Pachchathoranam

నిత్యకళ్యాణం - పచ్చతోరణం 

16 /06/09

నువ్వుండాలని నాకళ్లలో

నువ్వు నిండాలని నాగుండెలో

ని కోసమే దాచే చిరునవ్వులు

ని రాకకై పరిచే మరుమల్లెలు

విశ్వమంతా నిదురించిన క్షణాన

కలవరింతతో తట్టిలేపు 

నడిరేయి ఉషస్సు నీ తలపు!

ప్రణయమంతా ఆవిరవ్వగ 

ప్రణవ నాదం మారుమ్రోగగ 

మనువు నదిలో తేనెబొట్టై 

నిను మురిపించు న వలపు

వేసవేసిన ఎండుటాకుల పల్లకిలో

ఎదురుచూస్తా ఎల్లకాలం

                      (నేల పెళ్లి పీటలు)

తోలి ఉషస్సు పసుపు పారని

పాదాలంటు ప్రతీ ఉదయం

                                         (నింగి నేల ఒదిగిన పెళ్లి పందిరి)

మలి సంధ్య కుంకుమ రాశులు

పాపిట మెరిసిన అనురాగం

జన్మ తొలి అడుగుకు దిద్దిన శ్రీకారం

ఏకాంతాలే వాసంతాలై

పలికించేను నవీన రాగం

నీకోసం వేచిన క్షణాలకెపుడూ

నిత్యకళ్యాణం - పచ్చతోరణం 

-భార్గవి కులకర్ణి 

nee rakakai

నీ రాకకై!

నీ రాకకై 

వేనవేల ఆకాంక్షలు

ఎదురుచూస్తున్నాయి

నీ అడుగుకై పృథ్వి

తన తనువులోని అణువణువూ

పొంగుతోంది.

నీ రాకకై 

ఒంటరి నిశాచారిగా

ప్రాణం కాపుకాస్తోంది.

నిను చూడలేని ఇన్ని యుగాల

దీర్ఘ చూపులు నిను గుచ్చలేదా!

గాలిలో నిట్టూర్పులు నిను తాకలేదా!

ఉహకయినా అందని వేగంతో

నా మౌనరాగానికి గుండెసడులు

లయ వేస్తున్నాయి.

ప్రియతమా...

నీ కౌగిలికై 

ఎద రగులుకుంటుంది.

నీ పదములకై 

మది మేలుకుంటుంది.

రెండక్షరాల నీ ప్రేమ లాలనకై

లక్ష అక్షరాలు జారి

నీ హృదయ పత్రంపై పూజ చేస్తున్నాయి.

గుప్పిట్లో ఆలోచన 

ఒదగనంటోంది. 

మునిపంటి కింద పెదవి

నలిగిపోతోంది.

పెదవి గడపదాటి చిరునవ్వు

బయట పడకుంది. 

-భార్గవి