Saturday, 30 July 2016

భార్గవి/30/07/16

నీ నవ్వుతో తీరిపోయే నొప్పికి
విరహం చేసిన గాయమేమిటో
బదులు రాని ప్రశ్నను మోయడం
ఎంత బరువో నీకేం తెల్సు
అంతరాంతరాల్లో నిర్లిప్తమై
వేల కాంతి యుగాలనుండి నిరీక్షిస్తున్న
కడలి నిద్రలేస్తుంది
నీ కౌగిలికోసం చాచిన చేతులతో
గడ్డకట్టుకుపోతుందలాగే...
ఉదయరవిచంద్రిక మోహనలో
తొంగి చూసినట్టు
కాసేపు ఉరుముతావ్
కాసేపు మెరుస్తావ్
చల్లగా కురుస్తావ్
వేయి వేణువుల స్వరాలు దాచుకుని
నిశ్శబ్ద గీతమొకటే పాడుతుంటావ్
కలవలేవన్న ఆలోచనతోనే
శిలైపోతుందీ  అల
విడిగా లేమంటావ్, విడిపోలేమంటావ్
నీలంగా, నిశ్చలంగా నవ్వుతూ ఉంటావ్
నీకోసం దాచిన ముత్యాలిక బయటికి రావు!
నిన్ను పొందే ఆరాటంలో నేను మాత్రం
కరుగుతూ విరుగుతూ
సుడులు తిరుగుతుంటాను
ఎన్ని తుఫాన్లు, సునామీలు చుసినా
నన్ను చూస్తూ.....
నాకోసం ఉంటావు!
ఆవిరైపోయే క్షణాన గుండెలో దాచుకోవడానికి ఆకాశమై...

No comments:

Post a Comment